Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus na wieki wieków . Amen.



Umiłowany w Chrystusie Panu Internauto!!!


Posługa duszpasterska w szpitalu w Nowym Dworze Mazowieckim

Kapelan: ks. Jacek Kłopotek


Do roku Pańskiego 2020 w szpitalu w Nowym Dworze Mazowieckim funkcjonowała kaplica szpitalna, w której co najmniej w każdą niedzielę odprawiana była Msza Św.
Ale na Wielkanoc 2020AD władze państwowe wydały de facto zakaz odprawiania Mszy Św. W tych okolicznościach zarząd szpitala zwrócił się do kapelana z zapytaniem, czy nie można by przejściowo wstawić kilku nieużywanych aparatów medycznych do kaplicy, by zwolnić salę na pacjentów tzw. kowidowych, na co kapelan się zgodził.
Pandemia minęła, ale zarząd szpitala nie chciał pomieszczenia zwrócić i na kaplicę zaproponował inne pomieszczenie, pomagazynowe, które najpierw trzeba było wyremontować, jak podaje zarząd, za kwotę nieco poniżej 55.000 zł.
Wszystkim, którzy chcieli zapewnić obecność Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie, Najlepszego Lekarza, wśród chorych nowodworskiego szpitala, dziękujemy za dobrowolne ofiary na cele remontu oraz za modlitwę w tej intencji, za wsparcie dla Kościoła Katolickiego, dla krzewienia świętej katolickiej wiary oraz wsparcie dla cierpiących chorych.
Dzięki tej pomocy w dniu 13.4.2023AD ksiądz Jacek mógł poświęcić nowe pomieszczenie kaplicy pw. Matki Boskiej Uzdrowienia Chorych. W Święto Miłosierdzia Bożego (16.4.2023AD, godz. 15:00) odprawił pierwszą Mszę Św. i Pan Jezus zamieszkał w tabernakulum.

W dniu 23.4.2023AD o godz. 15:00 ksiądz Jacek odprawił Mszę Św. w intencji dobroczyńców kaplicy.

Obecnie porządek Mszy Świętych w kaplicy szpitalnej jest następujący:

Spowiedź Św. po każdej Mszy Św.

W kaplicy można modlić się o każdym czasie - wejście od szpitala.

W szczególności do Świętych wspomożycieli chorych, których obrazy są zawieszone w kaplicy.

Można też w kaplicy czytać nabożne pisma tam wyłożone.

Za osobiste odprawienie Drogi Krzyżowej w niniejszej kaplicy ks. Biskup Ordynariusz udziela odpustu zupełnego pod zwykłymi warunkami, t.j.

  1. Brak jakiegokolwiek przywiązania do grzechu, nawet powszedniego (jeżeli jest brak całkowitej dyspozycji - zyskuje się odpust cząstkowy);
  2. Stan łaski uświęcającej (brak nieodpuszczonego grzechu ciężkiego) lub spowiedź sakramentalna;
  3. Przyjęcie (w najbliższym czasie) Komunii Świętej;
  4. Odmówienie modlitwy (np. "Ojcze nasz" i "Zdrowaś Maryjo") w intencjach Ojca Świętego .

Zobacz przykładowe rozważania Drogi Krzyżowej

Zobacz artykuł o Matce Bożej Uzdrowienia Chorych. Zobacz też listę Św. Patronów według chorób i potrzeb zdrowotnych.

Strona kaplicy w szpitalu.



Jeśli poszukujesz w Internecie osób noszących szlachetne staropolskie nazwisko "Kłopotek", polecamy zajrzenie do:

Niech Cię Pan Bóg błogosławi i strzeże w Twej podróży po Internecie, niech Cię chroni przed zakusami piekła i szatana: bezbożnictwem i zgorszeniem.

Z Panem Bogiem




"Na ustach nosi maskę ktoś wrogi, a w sercu kryje podstęp" (Prz 26, 24)
Myśl Bł. ks. Bronisława Markiewicza z tomu: "Jak stać się szczęśliwym na wieki", Edycja Św. Pawła, 2005
"Jest pięć dźwigni, które stanowią o życiu i potędze narodów, a są nimi: wiara, urządzenie społeczne, literatura, historia i byt polityczny. Pierwszą zaś i najdoskonalszą z nich jest 'wiara', rozumie się wiara prawdziwa."

ELM - Eternal Life Matters

o spowiedzi kazania

Na Wielki Post

  1. Rachunek sumienia
  2. Żal za grzechy
  3. Mocne postanowienie poprawy
  4. Szczera spowiedź
  5. Zadośćuczynienie Panu Bogu i bliźniemu


Niedzielna katolicka Msza Św.


W trudnych czasach zalewu pogaństwa zachęcam i proszę wszystkich, kto tylko może i chce, o codzienną (dowolną) modlitwę w intencji ks. Jacka Kłopotek, aby był świętym kapłanem.


Litanie do Św. Andrzeja Boboli, do Św. Stanisława Biskupa, do Św. Wojciecha Biskupa, do Św. Alojzego, do Św. Beaty, do Św. Jacka, do Św. Jadwigi, do Św. Krystyny, do Św. Marka, do Św. Elżbiety, do Św. Roberta.
do NMP Loretańska. do NMP Gietrzwałdzkiej. do Św. Józefa.



Kościół Katolicki - filar Prawdy This is a slightly modified Polish translation of an original paper entitled Pillar of Fire, Pillar of Truth elaborated by Catholic Answers , available at http://www.csn.net/advent/tracts/pofpot.htm . With friendly permission.



CO JEST CELEM ŻYCIA?

Stary katechizm pyta: "Dlaczego Bóg cię stworzył ?" Odpowiedź: "Bóg mnie stworzył, bym Go poznał(a), kochał(a) i służył(a) na tym świecie i był(a) szczęśliwy(a) na zawsze w świecie przyszłym." W tych 20 słowach zawarty jest cały sens twojego istnienia. Pan Jezus odpowiedział na to pytanie jeszcze krócej: "Przyszedłem, byście mieli życie i mieli je w obfitości." (J 10.10).

Boga plan wobec ciebie jest prosty. Twój kochający Ojciec chce dać ci wszystko, co dobre -- w szczególności życie wieczne. Pan Jezus umarł na krzyżu, aby nas wszystkich wybawić od grzechu i wiekuistego oddzielenia od Boga, które powoduje grzech. Zbawiając nas czyni nas częścią swego Ciała, którym jest Kościół (1 Kor. 12.27-30). Stajemy się zjednoczeni z Nim i z chrześcijanami wszędzie, gdziekolwiek są (na ziemi, w niebie, w czyśćcu).

Co musisz uczynić, aby zostać zbawiony

Najlepsze ze wszystkiego, obietnica wiecznego życia, jest darem, darmo oferowanym nam przez Boga -- nie jest to coś, na co musimy "zarobić". Pan Jezus jest pośrednikiem, który położył most ponad otchłanią grzechu, która oddziela nas od Boga. (1 Tym. 2.5); On zbudował ten most umierając za nas. Wybrał nas na partnerów w swym planie zbawienia. (1 Kor. 3.9).

Kościół Katolicki naucza to, czego nauczali apostołowie i o czym mówi Biblia: Jesteśmy zbawieni wyłącznie przez łaskę, ale nie wyłącznie przez wiarę (co błędnie głoszą tzw. "chrześcijanie biblijni": porównaj Jakuba 2:24). Gdy po raz pierwszy przychodzimy do Boga i jesteśmy usprawiedliwieni (tzn. wchodzimy we właściwą relację z Bogiem), nic poprzedzającego usprawiedliwienie, ani wiara ani dobre uczynki, nie zarabiają na łaskę. Ale wtedy Bóg zaszczepia swoją miłość w nasze serca i wtedy musimy żyć naszą wiarą czyniąc uczynki miłości (Gal 6.2).

Choć tylko łaska Boża uzdalnia nas do kochania innych, te uczynki miłości cieszą Go i obiecuje nagrodzenie życiem wiecznym. (Rzym 2:6-7, Gal 6:6-10). Tak więc dobre uczynki są istotne. Gdy po raz pierwszy przychodzimy do Boga w wierze, nie mamy w swych rękach nic, co moglibyśmy Mu ofiarować. Wtedy daje nam łaskę uzdalniającą do posłuszeństwa wobec Jego przykazań w miłości, a On nagradza nas zbawieniem, gdy ofiarujemy Mu te uczynki miłości (Mt. 25:34-40).

Pan Jezus powiedział, że nie wystarczy w Niego wierzyć; musimy też być posłuszni Jego przykazaniom "Dlaczego mówicie do mnie "Panie, Panie', a nie czynicie tego, co wam nakazuję?" (Łk 6.46, Mt 7.21-23, 19.16-21). Nie możemy "zarobić" na zbawienie przez dobre uczynki (Ef 2:8-9, Rzym 9:16), ale nasza wiara w Chrystusa ustawia nas w szczególnej wypełnionej łaską relacji z Bogiem, toteż nasze posłuszeństwo i miłość w połączeniu z naszą wiarą będą nagrodzone życiem wiecznym.

Relacja między "zarobieniem sobie" a łaską może się wydawać się niezrozumiała, ale uświadom sobie, że w ziemskim życiu w społeczeństwie też jesteś zdany na łaskę i niełaskę "niewidzialnej ręki rynku" mimo, iż wydaje ci się, że jak sobie zapracowałeś, to ci się należy. Jak to w praktyce wygląda, wiedzą emeryci. Ale i ty, o ile nie jesteś rolnikiem, nie jesteś w stanie zapracować sobie na twój codzienny chleb. Bo -- jeśli masz szczęście i pracę dostaniesz -- twą pracę musi dostrzec i ocenić twój przełożony, szef musi mieć dobry humor, kondycja twego przedsiębiorstwa musi być dobra, i wtedy dopiero dostaniesz pieniądze. Ale to jeszcze nie chleb. Gdzieś rolnik musi zasiać zboże, pogoda musi dopisać, kto inny musi łaskawie zboże skupić i przechować itd. itd. Twój chleb jest poza zasięgiem twych możliwości -- jesteś zdany na łaskę i niełaskę. Bóg w swej dobroci łaski ci jest zawsze gotowy udzielić, nie ma humorów ani "obiektywnych przeciwności". Nie dziw się, że oczekuje od ciebie dobrych uczynków, jak twój ziemski szef, który jest zdecydowanie mniej łaskawy.

Św. Paweł powiedział: "Bóg jest tym, który -- z wiadomego sobie powodu -- działa w tobie zarówno byś pragnął działać jak i byś działał" (Fil 2.13). Św. Jan wyjaśniał, że "sposobem zapewnienia, że Go znamy, jest przestrzeganie Jago przykazań. Kto mówi 'Znam Go', a nie zachowuje Jego przykazań, jest kłamcą, a prawdy w nim nie ma" (1 J 2.3-4, 3.19-24, 5.3-4).

Ponieważ nie można zmusić obdarowanego do przyjęcia prezentu -- zawsze można odmówić przyjęcia prezentu -- więc nawet wtedy, gdy zostaliśmy usprawiedliwieni, możemy odrzucić dar zbawienia. Odrzucamy go przez grzech ciężki (śmiertelny) (1 J 5.16-17). Św. Paweł mówi nam: "Zapłatą za grzech jest śmierć" (Rzym 6.23). Przeczytaj jego listy i zobacz, jak często Św. Paweł ostrzegał chrześcijan przed grzechem! Nie czułby się przynaglany do tego, gdyby ich grzechy nie wykluczały ich z nieba.

Św. Paweł przypominał chrześcijanom w Rzymie, że Bóg "odpłaci każdemu według jego uczynków: życie wieczne dla tych, co szukają chwały, godności i nieśmiertelności przez trwanie w dobrych uczynkach, a zguba i kara dla tych, którzy samolubnie są nieposłuszni prawdzie i słuchają się nikczemności" (Rom. 2:7-8).

Grzechy są wyłącznie dziełem złego. Możemy unikać grzechów przez przyzwyczajenie do czynienia dobrych uczynków. Każdy święty wiedział, że najlepszą drogą do zachowania wolności od grzechu jest regularna modlitwa, sakramenty (przede wszystkim Eucharystia) i uczynki miłosierdzia.

Czy masz niebo jak w banku?

Niektórzy ludzie promują niezwykle atrakcyjne hasło: Wszyscy prawdziwi chrześcijanie, niezależnie od tego, jak żyją, mają absolutną gwarancję zbawienie, jeśli tylko zaakceptują w swym sercu Jezusa jako "ich osobistego Pana i Zbawcę". Problem polega na tym, że jest to sprzeczne z Biblią i ciągłym nauczaniem chrześcijańskim.

Pamiętaj że Św. Paweł powiedział współczesnym mu chrześcijanom: "Jeśli umarliśmy z Nim [na chrzcie: patrz Rzym 6.3-4] winniśmy też z Nim żyć; jeśli wytrwamy, będziemy z Nim panować" (2 Tym. 2.11-12). Jeśli nie wytrwamy, nie będziemy z Nim panować. Innymi słowy chrześcijanie mogą nie dostać się do nieba.

Biblia jasno mówi, że chrześcijanie mają moralne zapewnienie zbawienia (Bóg będzie wierny swemu słowu i zbawi tych, którzy wierzą w Chrystusa i są Mu posłuszni [1 J 4.19-24]), ale Biblia nie naucza, że chrześcijanie mają gwarancję nieba. Nie może być absolutnego zapewnienia zbawienia.

Pisząc do chrześcijan Św. Paweł mówi "Widźcie więc dobroć i surowość Boga: surowość wobec tych, co upadli, ale łaskawość Boga wobec was, o ile pozostaniecie w Jego łasce, w przeciwnym razie również wy zostaniecie odcięci" (Rzym 11:22-23; patrz też 1 Kor. 15.1-2, Hebr. 10.26-29, 2 Piotra 2.20-21).

Zauważ, że Św. Paweł włącza ważny warunek: "o ile pozostaniecie w Jego łasce". Mówi, że chrześcijanie mogą utracić zbawienie odrzucając je. Ostrzega: "Ktokolwiek myśli, że stoi pewnie, niech się strzeże, by nie upaść" (1 Kor 10.11-12).

Jeśli ktokolwiek spyta, czy jesteś "zbawiony", powinieneś powiedzieć: "Jestem odkupiony krwią Chrystusa i Jemu tylko zaufam moje zbawienie, i -- jak mówi Biblia -- 'wypracowuję swe zbawienie w obawie i drżąc o nie' Fil 2:12), wiedząc, że to Boży dar łaski we mnie działa."